Wizyty domowe Lublin- pediatra/neonatolog

dr n.med. Marzena Kostuch

Tel. +48 505 129 655

Strona główna

https://www.pediatra-lublin.eu/

 

Porada telefoniczna

https://www.pediatra-lublin.eu/porady-online-i-telefoniczne

 

Blog

https://www.pediatra-lublin.eu/blog

Co to jest ospa wietrzna?

Jest to choroba zakaźna wywołana przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca (Varicella-zoster virus – VZV). Źródłem zakażenia jest wyłącznie chory człowiek. Choroba jest bardzo zaraźliwa. Wirus przenosi się drogą kropelkową oraz może być przenoszony razem z ruchem powietrza nawet na odległość do kilkudziesięciu metrów. I z tego powodu nazwano chorobę  ospą wietrzną. Zakaźna jest również treść pęcherzyków ospowych. Człowiek chory zakaża osoby z otoczenia 1–2 dni przed pojawieniem się wysypki natomiast przestaje być zakaźny gdy wszystkie pęcherzyki przyschną co trwa około tydzień. Okres wylęgania, czyli czas, jaki upływa od chwili wniknięcia wirusa do organizmu do wystąpienia pierwszych objawów choroby, waha się od 10 do 21 dni, średnio trwa około 14 dni.

Choroba występuje głównie u dzieci w wieku 2-6 lat  i z reguły przebiega łagodnie. Do czynników ryzyka ciężkiego przebiegu ospy wietrznej należą: wiek: poniżej 12 miesięcy oraz powyżej 12 lat, okres noworodkowy oraz atopowe zapalenie skóry.Najczęstszym powikłaniem jest nadkażenie bakteryjne wykwitów ospowych, często prowadzące do powstawania blizn. Rzadsze, ale bardziej groźne powikłania, to zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego a nawet zapalenie  mięśnia sercowego, opon mózgowo-rdzeniowych, mózgu, móżdżku.

Jak często występuje ospa wietrzna?

Ospa wietrzna jest najczęstszą chorobą zakaźną wieku dziecięcego. Szacuje się, że na ospę chorowało  nawet do 95% populacji. W Polsce każdego roku notuje się około 200 tys. zachorowań. Nadzieja w szczepieniach, które mogą ograniczyć liczbę zachorowań.

 

Jak się objawia ospa wietrzna?

Choroba zazwyczaj zaczyna się  podwyższoną temperaturą i złym samopoczuciem. Z reguły w 2. Dobie choroby, pojawia się wysypka. W kilku rzutach kolejno powstają najpierw plamki, które następnie zmieniają się w grudki, aż w końcu wykwity przechodzą  pęcherzyki, które przysychają w krosty. Wysypka występuje  na całym ciele. Może występować również na błonach śluzowych, w jamie ustnej i na narządach płciowych. Cechuje ją nasilony świąd skóry. Drapanie może powodować nadkażanie wykwitów i powstawanie blizn.

 

Co robić w razie wystąpienia objawów?

Z chwilą wystąpienia objawów należy się zgłosić do lekarza. Lekarz decyduje o leczeniu miejscowym i w razie potrzeby zastosuje leki przeciwwirusowe. Może tez zdecydować o ewentualnej hospitalizacji pacjenta.

 

Jakie są sposoby leczenia?

W ostrym okresie choroby zalecane jest leżenie w łóżku. W ospie o łagodnym przebiegu stosuje się zwykle tylko leczenie objawowe, mające na celu obniżenie gorączki i złagodzenie świądu. Dostępne są preparaty do stosowania miejscowego działające osuszająco i przeciwświądowo, jednak mogą one sprzyjać nadkażeniom bakteryjnym. Dlatego obecnie nie rekomenduje się używania preparatów miejscowych przeznaczonych do leczenia ospy wietrznej. Dopuszczalne jest stosowanie miejscowe Octeniseptu.

 

Nowością jest zalecanie kąpieli. Do niedawna kapiel w czasie ospy wietrznej była wręcz zakazana. Obecnie dziecko chore na ospę nie tylko powinno ale wręcz musi być kąpane. Kąpiele przynoszą ulgę i powinny być stosowane codziennie. Kąpiel powinna być krótka. Do wody można dodać niewielką ilość nadmanganianu potasu, który ma właściwości odkażające i przyspiesza wysychanie pęcherzyków. Można też użyć zwykłego mydła odkażającego.  Po umyciu dziecka jedynie delikatnie osuszamy skórę. Wysypki absolutnie niczym nie smarujemy. Zmiany na skórze można też spryskiwać preparatem odkażającym, który nie zawiera alkoholu, np. Octeniseptem.


W postaciach choroby o cięższym przebiegu oraz u osób z obniżoną odpornością stosuje się acyklowir, który uniemożliwia podziały i namnażanie się wirusa i przez to skraca i łagodzi przebieg choroby. W wybranych przypadkach stosowana jest swoista immunoglobulina (czyli przeciwciała). Chorzy, u których wystąpią powikłania oraz osoby z zaburzeniami odporności, wymagają hospitalizacji i leczenia specjalistycznego.

Dzieciom chorym na ospę wietrzną nie wolno podawać preparatów zawierających kwas acetylosalicylowy (popularna aspiryna). Najbezpieczniejszym lekiem do stosowania w czasie ospy wietrznej jest paracetamol. Ostatecznie nie rozwiązano jeszcze dylematów związanych z zastosowaniem ibuprofenu ponieważ niesterydowe leki przeciwzapalne w tym  ibuprofen może sprzyjać rozwojowi nadkażeń skórnych paciorkowcami grupy A.

Przeciwświądowo można podawać Fenistil.

 

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

U osób ze sprawnym układem odporności następuje samoistne wyleczenie, jednak wirus nie ulega eliminacji z organizmu, pozostając w stanie utajenia do koca życia. Możliwa jest zatem reaktywacja, zwykle w czasie obniżenia odporności w postaci półpaśca.

Następstwem przebycia ospy mogą być blizny w miejscu wykwitów ospowych, zwłaszcza jeśli doszło do nadkażenia bakteryjnego. W przypadku powikłań mogą wystąpić trwałe następstwa, głównie kardiologiczne i neurologiczne. Najpoważniejsze konsekwencje obserwuje się w zakażeniu wrodzonym, które może prowadzić do ciężkiego kalectwa. U osób z obniżoną odpornością przebieg choroby może być nawet śmiertelnyCo robić, aby uniknąć zachorowania?

 

O szczepionce

Szczepionka przeciw ospie wietrznej zawiera żywy, osłabiony (atenuowany) szczep wirusa. Podajemy dwie dawki szczepionki. Przeciwwskazaniem do szczepienia są stany obniżenia odporności, chłoniaki i inne nowotwory z zajęciem szpiku czy układu chłonnego oraz ciąża. Nie ma niebezpieczeństwa przeniesienia wirusa szczepionkowego na osoby z niedoborami odporności. Można szczepić dzieci kobiet będących w ciąży.

Szczepionka przeciw ospie wietrznej jest bezpieczna i dobrze tolerowana, rzadko wywołuje niepożądane odczyny poszczepienne. Rzadko po szczepieniu występuje poronna postać ospy wietrznej. Szczepienie zabezpiecza przed objawami i powikłaniami ospy wietrznej na całe życie.

Czy szczepienie jest skuteczne?

Tak, po szczepieniu zgodnie z zaleceniami:

  • Ponad 95% dzieci nie zachoruje na ospę wietrzną, a 98–100% na ospę o ciężkim lub umiarkowanym przebiegu,
  • Wielokrotnie zmniejsza się ryzyko półpaśca.
  • Rzadko się zdarza, aby dzieci chorowały mimo szczepienia. Jeśli już do tego dojdzie, choroba ma wówczas znacznie łagodniejszy przebieg.
  • Jeśli dziecko nie było szczepione lub nie chorowało na ospę a miało kontakt z osobą chorą na ospę, ryzyko ciężkiej choroby można zmniejszyć o 90%, podając mu szczepionkę w ciągu 72 godzin po bliskim kontakcie z chorym na ospę. Choć w takiej sytuacji nie ma pewności, że dziecko nie zachoruje, choroba będzie przebiegała łagodniej.

Kiedy i jak szczepić?

Szczepionka przeciwko ospie wietrznej zarejestrowana jest do stosowania od ukończenia 9. miesiąca życia, jednak zaleca się , aby szczepienie rozpocząć od 12. miesiąca życia, a najlepiej przeprowadzić je między 12. a 18. miesiącem życia dziecka.Kompletne szczepienie obejmuje podanie 2 dawek w odstępie co najmniej 6 tygodni (optymalnie 3 mies.). Jeżeli dziecko otrzymało jedną dawkę szczepionki, powinno otrzymać drugą dawkę, nawet jeżeli minęło więcej niż 3 miesiące.

Zdrowym dzieciom szczepionkę przeciwko ospie wietrznej można podać podczas jednej wizyty razem ze szczepionką przeciwko odrze, różyczce i śwince.

Szczepionkę podaje się w postaci zastrzyku podskórnego

 

 

 

 

Ospa wietrzna - jakie zmiany w leczeniu miejscowym i nie tylko

08 grudnia 2019
Sezon na infekcje w pełni. W leczeniu układu oddechowego często wykorzystujemy sprzęt do nebulizacji. czy każdy inhalator jest skuteczny i każdy możemy używać do wszystkich leków. O tym i innych praktycznych aspektach mówi artykuł "Jak wybrać właściwy nebulizator?"

© 2017 created with webwavecms.com

              Jeśli chcecie Państwo umówić                         wizytę:             

 

 

 

        +48 505 129 655